Сите сакаме чист град. Уредени улици, паркови без отпад, природа во која можеме да прошетаме и јавни простори каде што ќе се чувствуваме пријатно.
Но, чист град не се создава само со комунални служби.
Се создава со навики.
Секое шише фрлено покрај контејнерот, секоја кеса оставена во парк или покрај пат, секоја дива депонија што ја игнорираме остава трага. Не само врз изгледот на градот, туку и врз животната средина, здравјето и квалитетот на живот на сите нас.
Лесно е да кажеме дека „некој треба да го исчисти“. Потешко е да се запрашаме: „Што можам јас да направам?“
Можеме да започнеме со наједноставните работи.
Да го фрлиме отпадот таму каде што му е местото.
Да селектираме кога имаме можност.
Да пријавиме преполн контејнер или дива депонија.
Да се приклучиме на локална акција за чистење.
Мали чекори што, кога ќе ги направат многу луѓе, носат големи промени.
Особено младите можат да бидат двигатели на тие промени. Не затоа што се единствено одговорни, туку затоа што токму тие можат да покажат дека грижата за животната средина не е тренд, туку начин на живот.
Чистата околина не е само прашање на естетика.
Таа значи поздрав воздух, почиста вода, побезбедни паркови за децата и повеќе почит кон местото во кое живееме.
Промените не започнуваат со големи зборови.
Започнуваат со едно шише што нема да заврши на улица.
Со една пријавена дива депонија.
Со една волонтерска акција.
Со една личност што ќе каже: „Ова е мојот град и ќе се грижам за него.“
Затоа што чистата Пелагонија не е туѓа одговорност. Таа е наша заедничка одговорност.
