Колку пати сме кажале: „Некој треба да направи нешто.“ Некој да ја исчисти улицата. Некој да организира настан. Некој да се бори за подобри услови. Некој да ја промени заедницата.
Но, што ако тој „некој“ сме токму ние?
Долго време мислев дека за да направиш промена мора да бидеш политичар, директор или некој со големо влијание. Денес знам дека не е така. Промените не почнуваат со големи говори. Почнуваат со мала одлука – да се појавиш, да помогнеш, да предложиш идеја или едноставно да не останеш рамнодушен.
Една волонтерска акција можеби нема да го промени светот. Но, ќе го промени денот на некого. Ќе ја направи нашата улица почиста, нашиот парк поубав, а нашата заедница посилна. И најважно – ќе покаже дека има луѓе кои се грижат.
Младите често ги слушаат истите реченици: „Не сте доволно активни“, „Само се жалите“, „Не ве интересира ништо“. Но, вистината е дека многу млади сакаат да се вклучат. Само им треба можност, поддршка и чувство дека нивниот труд навистина има значење.
Секоја голема иницијатива започнала со нечија идеја. Секое успешно здружение започнало со неколку луѓе кои одбиле да чекаат некој друг. Секоја позитивна промена започнала со прашањето: „Што можам јас да направам?“
Не мора да бидеме совршени. Не мора да имаме многу време или ресурси. Доволно е да направиме еден мал чекор. Да се приклучиме на акција, да дадеме предлог, да бидеме волонтери или да охрабриме уште некој да ни се придружи.
Затоа што заедницата не ја создаваат институциите сами. Ја создаваат луѓето што не чекаат некој друг да ја заврши работата.
Ако не се вклучиме ние, кој?
Малите чекори навистина прават големи промени. А можеби токму твојот чекор ќе биде почетокот на нешто што ќе ја промени целата заедница.
