Пелагонија е регион со прекрасна природа. Планини, полиња, плодна земја и пејзажи што оставаат без здив. Но, колку често тој здив е навистина чист?
Загадениот воздух не е само бројка на некоја апликација. Тој е нешто што го чувствуваме секој ден. Во зимските месеци гледаме смог наместо хоризонт. Поминуваме покрај диви депонии. Се навикнуваме на мирисот на чад и прашина како да е нормален дел од животот.
Но, не е.
Зад загадувањето не стои само една причина. Тоа е резултат на многу мали и големи проблеми – несоодветно управување со отпадот, диви депонии, палење отпад, индустриски емисии, сообраќај и недоволна грижа за животната средина.
Најопасно е кога ќе почнеме да мислиме дека така мора да биде.
Не мора.
Секоја исчистена депонија, секое засадено дрво, секое рециклирано шише и секоја пријавена еколошка неправилност се мал чекор кон почиста Пелагонија.
Но, потребно е повеќе од поединечни акции.
Потребни се одговорни институции, ефикасни политики и граѓани што нема да молчат кога ќе видат загадување.
Особено младите можат да бидат двигатели на оваа промена. Не само преку еколошки акции, туку и преку информирање, иницијативи и јавно зборување за проблемите што директно влијаат врз нашето здравје.
Чистиот воздух не е привилегија.
Тој е право.
И не треба да се бориме за него само кога ќе се појават алармантни бројки. Треба да го штитиме секој ден.
Затоа што Пелагонија навистина е прекрасна.
Но, ќе остане таква само ако сите преземеме одговорност да ја чуваме.
Прашањето не е дали проблемот постои. Прашањето е – колку долго ќе молчиме пред да почнеме да го решаваме?
